Marc van der Woude
Het college van B&W is van plan €120.000 subsidie te verlenen aan Stichting Aimon voor de inzet van een interventieteam in Veldhuizen en Ede-Zuid. Volgens het college komt op basis van “objectieve, redelijke en toetsbare criteria” slechts één serieuze kandidaat in aanmerking voor deze subsidie. Een formele evaluatie onder bewoners naar de effectiviteit van de aanpak ontbreekt.
De Edese Vos sprak met voorzitter Bob Molier en secretaris El Akil Ben Messaoud over hun werkwijze, hun visie op jongerenoverlast en de grenzen van hun rol.
“Ons wapen is praten”
Molier en Ben Messaoud nemen afstand van het vrijblijvende beeld dat bij de term ‘buurtvaders’ kan ontstaan. Volgens hen gaat het om een getraind interventieteam met duidelijke afspraken met politie en gemeente. Het team wordt ingezet op momenten dat de spanning in de wijk oploopt.
“Ons wapen is praten,” zegt Molier. “Wij zijn er om te signaleren en te de-escaleren. Handhaven is aan de politie.” Teamleden worden geselecteerd op hun gezag in de wijk, krijgen training in de-escalatie en werken met een afgesproken escalatieladder. Ze zijn zichtbaar aanwezig op kritieke momenten – vooral in de avond, nacht en rond feestdagen.
“Wij zijn brandblussers,” zegt Ben Messaoud. “Geen jongerenwerk. Wij zitten niet dagelijks in de wijk. Wij zijn er op het moment dat het dreigt mis te gaan.”
Veldhuizen en Huygenspark verschillen
In Veldhuizen is Aimon sinds 2020 actief. Volgens de bestuurders was de wijk destijds landelijk negatief in beeld door incidenten en spanningen rond oud en nieuw. Sindsdien zou de situatie merkbaar rustiger zijn geworden. “Vertrouwen bouw je niet op met één bijeenkomst,” zegt Molier. “Dat doe je door er te zijn en mensen aan te spreken op momenten dat het spannend wordt.”
Rond het Huygenspark in Ede-Zuid ligt de situatie anders. De doelgroep is daar jonger (10 tot 17 jaar). Tijdens de ongeregeldheden rond de jaarwisseling stonden daar volgens de stichting 80 tot 90 gemaskerde jongeren tegenover de politie. Op dat moment trok het interventieteam zich conform afspraak terug.
“Als het escaleert en het wordt onveilig, dan ligt de regie bij de politie. Wij gaan daar niet tussen staan,” zegt Ben Messaoud. De maskering maakte jongeren onherkenbaar, ook voor vaste professionals. Dit onderstreept volgens Aimon de grens van hun rol: het team heeft geen handhavende bevoegdheden.
Dynamiek begrijpen
Op de vraag wat jongeren tot rellen drijft, wijst Ben Messaoud op factoren als uitsluiting, het gevoel niet gehoord te worden en de versterkende werking van sociale media. Hij benadrukt dat dit geen excuus is voor geweld, maar een poging om de onderliggende dynamiek te begrijpen.
Molier vult aan dat eigenaarschap in de wijk cruciaal is: “Als beleid van bovenaf wordt opgelegd zonder dat mensen zich betrokken voelen, werkt het niet. Dan krijg je afstand in plaats van verbinding.”
Vertrouwen als selectiecriterium
Het college motiveert de subsidie met de stelling dat Aimon beschikt over unieke wijkkennis en een vertrouwenspositie die niet eenvoudig overdraagbaar is naar een andere partij. Er is dan ook geen aanbesteding of vergelijking met andere organisaties geweest. Daarmee is het vertrouwen zelf het belangrijkste selectiecriterium.
Gevraagd naar de onderbouwing van de effectiviteit verwijst de gemeente naar praktijkervaringen en terugkoppeling uit wijknetwerken. Concrete cijfers over incidenten of meldingen worden in het subsidiebesluit niet genoemd en een formele evaluatie of bewonersonderzoek ontbreekt.
Opvallend is dat Aimon aangeeft vooraf niet op de hoogte te zijn geweest van het voorgenomen subsidiebesluit. Volgens de stichting is er nog geen definitieve beschikking ontvangen en wordt nog gesproken over de begroting en inhoudelijke onderbouwing voor 2026. Daarmee lijkt het college vooruit te lopen op concrete plannen. In februari vroeg het college de gemeenteraad om ruimere beslissingsbevoegdheid bij subsidietoekenningen. Volgens Aimon betreft het een reservering en wordt alleen de daadwerkelijk geleverde inzet gefactureerd; de €120.000 wordt dus niet automatisch als vast bedrag uitgekeerd.
Het voornemen tot subsidieverlening is op 23 januari gepubliceerd in het Gemeenteblad. Inwoners die het niet eens waren met het plan konden binnen acht weken een zienswijze indienen bij het college, waarna het besluit definitief zou worden.
Reacties Malkander en gemeente Ede
Voor dit artikel over de overlast rond het Huygenspark heeft de Edese Vos ook contact gezocht met welzijnsorganisatie Malkander en de gemeente Ede.
Malkander faciliteerde geen gesprek met de wijk- en jongerenwerkers die actief zijn rond het Huygenspark. Vragen dienen volgens de organisatie via de afdeling Communicatie te verlopen. Een verzoek om een gespecificeerd overzicht van de gemeentelijke subsidie en de inzet in Ede-Zuid werd niet gehonoreerd. Malkander verwijst hiervoor naar de gemeente.
Ook de gemeente Ede stelde de wijkbeheerder van Ede-Zuid niet beschikbaar voor direct contact. Vragen aan uitvoerende functionarissen lopen volgens de gemeente eveneens via de afdeling Communicatie. Het directe perspectief van uitvoerende professionals in de wijk ontbreekt daardoor in dit artikel.
Jouw ervaring? Dit artikel geeft het perspectief van Stichting Aimon en de bestuurlijke onderbouwing van het college. Woon je in Veldhuizen of Ede-Zuid en heb je ervaring met de inzet van het interventieteam? De redactie hoort graag je bevindingen.
Schrijf een reactie